حضرت موسی کاظم علیه‌السلام: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
 
سطر ۸: سطر ۸:
 
|القاب                  = کاظم • باب الحوائج • عبد صالح  
 
|القاب                  = کاظم • باب الحوائج • عبد صالح  
 
|تولد                  = سرزمین ابواء(یکی از روستاهای اطراف مدینه)، [[سال 128 هجری]]
 
|تولد                  = سرزمین ابواء(یکی از روستاهای اطراف مدینه)، [[سال 128 هجری]]
|شهادت                  = [[ ۲۵ رجب، ۱۸۳ق.]]،
+
|شهادت                  = [[۲۵ رجب، ۱۸۳ق]]
 
|وفات                  =  
 
|وفات                  =  
 
|محل دفن                = کاظمین
 
|محل دفن                = کاظمین

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ آذر ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۲۴

600px-Cscr-featuredtopic-fawiki.svg.png
موسی بن جعفر
امام موسی.jpg
نام موسی
کنیه ابوالحسن،ابوتراب
القاب کاظم • باب الحوائج • عبد صالح
تولد سرزمین ابواء(یکی از روستاهای اطراف مدینه)، سال 128 هجری
شهادت ۲۵ رجب، ۱۸۳ق
محل دفن کاظمین
خانواده همسران: نجمه

فرزندان: ا مام رضا(ع) • معصومه • إبراهیم • قاسم • شاهچراغ • حمزه • عبدالله • إسحاق • حکیمه


ولادت تا امامت

حضرت کاظم (ع)در سال 128هجری در سرزمین (اَبواء)یکی از روستاهای اطراف مدینه چشم به جهان گشود، پس از شهادت پدربزرگوارش ، در سن بیست سالگی وارد دوران امامت شد.

خلفای معاصر حضرت

از سال 148 هجرت که امام صادق (ع) به شهادت رسید ، دوران امامت ایشان آغاز گردید .دراین دوران امام با خلفای زیر معاصر بود . 1.عبدالله مشهور به ابو جعفر ،منصور دوانیقی (158-137) 2.محمد ،مشهور به مهدی(169-158) 3.موسی ،مشهور به هادی (170-169) 4.هارون الرشید (193-170)

پاسدار دانشگاه جعفری

با شهادت امام جعفر صادق علیه‌السلام،خوشبختانه مکتب علمی ایشان تعطیل نشد ،بلکه به رهبری جانشین وفرزندش موسی کاظم (ع)شکوفایی خود را حفظ کرد.از این رو امام کاظم دنباله برنامه علمی پدر راگرفت وحوزه ای نه به وسعت دانشگاه جعفری تشکیل داد وبه تربیت شاگردان بزرگ ورجال علم وفضیلت پرداخت.موسی بن جعفر نه تنها از نظر علمی تمام دانشمندان ورجال علمی آن روز را تحت الشعاع قرار داد ه بود ،بلکه از نظر فضایل اخلاقی وصفات برجسته انسانی نیز زبانزد خاص وعام بود،به طوری که تمام دانشمندانی که با زندگی پر افتخار آن حضرت آشنایی دارند در برابر شخصیت اخلاقی وی سر تعظیم فرودآورده اند.

علی بن یقطین کار گزار امام در دربار هارون

علی بن یقطین یکی از شاگردان برجسته وممتاز پیشوای هفتم بودبا موافقت امام کاظم (ع)وزارت هارون را پذیرفت، او بارها قصد استعفا داشت ولی برای حفظ جان ومال وحقوق شیعیان ومأموریت سری امام در آن دستگاه ماند. ایشان با استفاده از مقام وموقعیت اجتماعی وسیاسی که داشت ،منشأخدمات ارزنده ای برای شیعه بود وپناهگاه استواری برای شیعیان به شمار می رفت.

مبارزات منفی امام با حکومت هارون

در دوران امام کاظم (ع)قیام های مسلحانه ،وپی در پی علویان وبنی هاشم با شکست روبه رو گردید،لذا باید مبارزه را از طریق دیگری انجام می دادند ،به همین دلیل پیشوای هفتم از دست زدن به اقدامات حاد وتند چشم پوشید وتنها به سازندگی افراد ،بیداری افکار ،معرفی ماهیت پلید حکومت عباسی وگسترش هر چه بیشتر افکار تشیع در جامعه می پرداخت. بر ا ساس همین بر نامه پیشوای هفتم ، یکی از راه های مبارزه با حکومت هارون را تحریم مراجعه به فقیهان درباری ،وهرنوع همکاری ،وهمیاری شیعیان با دستگاه حاکم می دانست وکسانی را که با آن ها در ارتباط بودند توبیخ می کرد علاوه بر این، امام در هر مناسبتی به صورت غیر مستقیم، حکومت ها رون را نامشروع معرفی کرده وبا شیوه های مختلف ،موضع معتر ضانه اتخاذ می کرد .

تشکیل صندوق بیت المال

گرچه حکومت وقدرت ظاهری در دست ها رون بود،ولی حکومت او فقط بر (تن ) ها بودودردلهای مردم جا نداشت ، اما حکومت بر «دل »ها و قلب ها ، ازآن پیشوای هفتم بود و در پرتو محبوبیت گسترده ی آن حضرت در افکار عمومی ، مسلمانان مبارز وروشن بین ،خمس اموال خود،ودیگر اموال متعلق به بیت المال را به محضر آن حضرت می فرستادند.

زندانی کردن امام

مبارزات منفی پیشوای هفتم کافی بود ، که دل هارون رااز کینه ی ایشان لبریز کند وبه دنبال آن هارون در سفری ،که به مدینه کرده بود ،با گستاخی دستور داد ،امام کاظم (ع)را در مسجد ودر کنار حرم پیا مبر (ع)بازداشت کنند ،وامام را پس از بازداشت به بصره منتقل ویک سال زندانی کرد.ومدتی بعدایشان را به بغداد منتقل نمود،و در زندان فضل بن ربیع ،وفضل بن یحیی بغداد زندانی نمود .

شهادت

با وجود آنکه پیشوای هفتم از سال 179 در بازداشت به سر می برد باز هارون از ناحیه او احساس خطر می کرد ،به طوری که امام را از زندان بصره به زندان بغداد انتقال داد ومخفیانه به سندی بن شاهک دستور داد تاامام را مسموم کند وسرانجام پیشوای هفتم با وضع دلخراشی در زندان بغداد به شهادت رسید .[۱]


پانویس

  1. پیشوایی مهدی ،سیره پیشوایان ،قم :نشر موسسه امام صادق(ع)،1393

منابع

  1. کتاب تاریخ اسلام؛ مهدی پیشوایی
  2. گردآوری صدیقه عالی پور

رده‌ها