شهید مرتضی کمالیان کوپایی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی «نام : کمالیان کوپایی / مرتضی نام پدر : محمدابراهیم تاریخ تولد : ۱۳۳۶-۰۱-۰۱ محل ت...» ایجاد کرد)
(بدون تفاوت)

نسخهٔ ‏۲۳ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۴۶

نام : کمالیان کوپایی / مرتضی نام پدر : محمدابراهیم تاریخ تولد : ۱۳۳۶-۰۱-۰۱ محل تولد : اصفهان تاریخ شهادت : ۱۳۶۰-۰۷-۰۵ محل شهادت : دهلاویه شهرستان : اصفهان یگان : مسئولیت : تحصیلات : دانشجوی ریاضی محل تحصیل : دانشگاه اصفهان گلزار : گلستان شهدای اصفهان


زندگینامه

شهید مرتضی کمالیان در سال 1336 در خانواده ای کارگر، در یکی از محلات اصفهان به دنیا آمد. مرتضی از همان آغاز تولد در رنج و محنت پرورش یافت؛ عشق به اسلام و قوانین رهایی بخش آن که جوهره وجودی پدرش را سرشته بود، و محیط مذهبی خانه و فطرت پاک خودش زمینه مساعدی برای رشد و تعالی او و کسب ارزش های والای انسانی اسلامی بود.

دوران دبیرستان را در اصفهان به پایان برد و در سال 1354 وارد رشته ریاضی دانشگاه اصفهان شد. محیط مناسب دانشگاه فرصت مناسبی برای رشد جوهره فعال خدایی اش شد و در حد توان خویش فعالانه در جنبش دانشجویی شرکت داشت. یک بار نیز به جرم داشتن رساله امام خمینی توسط ساواک دستگیر شد و مدتی را در زندان گذراند.

او در هنگام شکل گیری انقلاب اسلامی، به رهبری امام خمینی، دوشادوش مردم محروم و مستضعف به طور خستگی ناپذیر شرکت داشت و از هیچ کوششی در به ثمر رسیدن انقلاب کوتاهی نمی کرد.

چه بسیار شب هایی که علی رغم وجود حکومت نظامی و خطر اصابت گلوله مزدوران شاه و امپریالیسم جهانی، به عشق خدا وبرای برقراری جامعه اسلامی، در کوچه پس کوچه های شهر و ورودی پشت با مها فریاد دادخواهی و الله اکبرش قلب شب و شب پرستان را می درید و نوید طلوع فجر را به گوش حق پرستان می رساند.


وی در تیرماه 1359 وارد خدمت سربازی شد، و با توجه به این که هر حرکت و عملی را وسیله ای برای قرب به الله می دانست، دوران سربازی را با شور و شوق آغاز کرد . وقتی که جنگ شروع شد و مرتضی دریافت که مزدوران بعثی در اولین یورش وحشیانه شان چه ها کردند، یک دم آرام نگرفت. یک بار نیز حاضر شد باوجود این که هنوز دوران آموزش عمومی اش تمام نشده بود، داوطلبانه به جبهه اعزام گردد. تا این که بالأ خره در اوایل آذر ماه 1359 با این که به علت سابقه جراحی معاف از حضور در منطقه عملیاتی بود، با اصرار خودش به جبهه غرب اعزام شد.

مدت 6 ماه در جبهه غرب به سر برد و پس از آن به پادگان برگشت ، و در ماه مبارک رمضان به تمرینات سخت پرش با چتر پرداخت. گاه می شد که در گرمای سخت و طاقت فرسای تابستان با زبان روزه 5-6 ساعت را در زیر آفتاب به تمرینات سخت می گذراند تا این که سرانجام موفق شد هشت پرش با چتر داشته باشد.

سرانجام در خونین روز 5/7/60 در پی کوشش سخت در دفع یکی از ضد حمل ههای دشمن مزدور، در اثر اصابت ترکش خمپاره به درجه اعلای شهادت رسید. یادش که یاد خدا و عشق به شهادت است، گرامی باد.

وصیتنامه

فرازی از نامه های شهید ما انتظار نداریم که امپریالیست ها دست از منابع ما بردارند و منطقه ای مانند ایران را رها کنند و بر علیه انقلاب و رهبریت متقی آن توطئه نکنند، ولی امیدم ان به مردم آگاه و ارتش بیست میلیونی مسلح مردم با رهبریت آگاه آن است که در پناه اسلام محمدی به دفاع از کیان انقلاب و دستاوردهای آن در مقابل این هجوم و یورش نابرابر و ناجوانمرانه بپردازند و یقین داریم که پیروزی ازآن ماست که این وعده تخلف ناپذیر الهی است. دعا در چهره مردانی مثل علی زیباست که از شمشیرش مرگ م یبارد و از زبانش عاجزانه ناله و از چشمش اشک؛ و کیست که احساس نکند که به همان اندازه که خواستن، کرنش، ذلت و عجز انسانی در برابر انسان دیگر زشت است و نفرت آور، اما اظهار خضوع و خشوع و فروتنی ما و عاجزانه التماس کردن و ستایش و سپاس انسان مغروری که مظهر قدرت و دلاوری و خشونت در برابر قدر تهای دیگر است، در برابر معبود خود " الله " زیباست . قرآن، ابوذر، سلمان، میثم، بلال و علی می سازد، علی می سازد؛ مردی که در اولین روزهای خلافتش به خدا سوگند م یخورد و م یگوید: اگر برخوردم به مالی که به ناحق گرفته شده است اگر چه با آن کابین زنانتان را داده باشید و کنیزها با آن مال خریده شده باش ید بی درنگ آن را خواهم گرفت و به بیت المال و به صاحبشان رد خواهم کرد. مسئولیتی بر دوش ما و کلیه مسلمانان است که مکتب را به عنوان چراغ راه و راهنمای عمل سیاسی اجتماعی انتخاب کرده اند؛ مسئولیت در قبال مکتب، انقلاب و بیش از 70 هزار شهید. امید است که سخت یها و مصایب راه ما را ناامید و مأیوس و خسته نکند و بتوانیم همواره افرادی مسئول در قبال اجتماع، مردم و خدای خویش باشیم. در مسلخ عشق جز نکو را نکشند روبه صفتان زشت خو را نکشند گر عاشق صادقی، زمردن مهراس مردار بود، هر آنکه او را نکشند

منبع: سایت خین http://khayyen.ir/shahid/805